زياد كرد ، وى ( مانى ) اغلب با پادشاه ساسانى در سفرها همراه بود و كتاب خود را به نام اين پادشاه " شاپورگان " نام گذارد ، اما در آخر عمر شاپور با مانى درافتاد و او را از ايران اخراج كرد . پس از شاپور فرزندش هرمز اول ( 273 - 272 ميلادى ) به جانشينى وى رسيد . مانى توانست در برابر موبدان ايستادگى كند . اما پس از فوت هرمز و رسيدن سلطنت به بهرام اول ( وهرام 276 - 283 ميلادى ) ، مانى را به دست روحانيون زرتشتى سپردند و مجلس ( شكل 152 ) آتشدان در پشت سكه شاپور اول ( ايران در زمان ساسانيان پرفسور آرتور كريستنسن ) مباحثه‌اى تشكيل دادند ، مانى با موبد موبدان به بحث پرداخت و نتيجه چنان شد كه وى به زندان افتاد و چنان وى را عذاب دادند كه در زندان فوت كرد ( يا آنكه وى را زنده‌زنده پوست كندند و در آن كاه آكندند ، سپس به يكى از دروازه‌هاى گندىشاپور آويختند - دروازه مانى ) . پس از مانى سيسن ( سيسينوس ( Sisinnios كه از